Rehabilitacja uszkodzonego rozcięgna podeszwowego

biegacze-zdrowieUszkodzenie rozcięgna podeszwowego jest jedną z najczęstszych kontuzji wśród biegaczy. Objawia się charakterystycznym, mocnym bólem, w okolicach podeszwy i pięty, zazwyczaj w godzinach porannych. Pacjenci przyrównują ból często do „kamienia w bucie”. W późniejszym procesie kontuzji ból jest na tyle silny, że utrudnia poruszanie się.

Rozcięgno podeszwowe jest kontynuacją mięśnia trójgłowego łydki/ ścięgna Achillesa i elementem przenoszącym siłę końcową na piętę i palce. Zbyt duże napięcie mięśnia łydki, a nawet zginaczy kolana powoduje wzrost napięcia powierzchni tylnej i rozcięgna podeszwowego. Podczas nadmiernego napięcia, ciągnięcia tkanek i braku elastyczności może dojść do uszkodzenia lub rozrywania ścięgna.

Badanie, które należy wykonać w pierwszej kolejności to RTG stopy, które może wykluczyć złamanie oraz inne uszkodzenia w stopie. Następnie stosuje się USG, które jest najskuteczniejszym badaniem w przypadku uszkodzenia ścięgien. Badanie USG zazwyczaj ukazuje obrzęk i stan zapalny, który należy leczyć farmakologicznie- przyspiesza ono gojenie się tkanek oraz hamuje rozwój stanu zapalnego. USG wykazuje również w jakim stopniu ścięgno jest naciągnięte. Zazwyczaj zachodzi częściowe uszkodzenie, ale zdarzają się też przypadki, w których następuje całkowite jego zerwanie.

Ważne jest aby podczas badań współpracował z nami fizjoterapeuta, który szczegółowo określi problem biomechaniczny np. koślawość, nieprawidłowe ustawienie stopy, zbyt wysokie napięcie łydki, skrócenie jednej kończyny lub obrót miednicy. Terapeuta sprawdza również obuwie biegowe, szczegółowy program treningowy oraz technikę biegania osoby kontuzjowanej. Takie czynniki również mogą mieć wpływ na wystąpienie urazu.

Leczenie uszkodzonego rozcięgna podeszwowego

Najczęściej w pierwszym etapie stosuje się leczenie zapobiegawcze czyli fizjoterapię. Jeśli USG wykaże stany zapalne w stopie, lekarz przepisuje leki przeciwzapalne.

usg-stopy

W przypadku poważnego napięcia całej powięzi tylnej, łydki i rozcięgna wykonuje się masaż głęboki, którego celem jest rozluźnienie powięzi i tkanek miękkich. Masaż poprzeczny wykonuje się w miejscu uszkodzenia rozcięgna. Wspiera on proces gojenia się poprzez zwiększanie ukrwienia tkanek. Terapia manualna wpływa na poprawę stanu stawu skokowego, a także powoduje uwolnienie się blizn powstałych pomiędzy rozcięgnem a tkankami miękkimi. Fizykoterapia w postaci ultradźwięków lub elektroterapii przyczynia się do złagodzenia objawów bólowych.

Stosuje się również ćwiczenia, które poprawiają równowagę mięśniową i zmysł kinestetyczny. Wykonuje się ćwiczenia w postaci poruszania stopą w górę i w dół na przemian, masaż stopy na piłeczce tenisowej, rozluźnianie ścięgna i rozciąganie go. W przypadku rozerwania dużej części ścięgna, stosuje się zabiegi operacyjne mające na celu zszycie go.

Leczenie polega również na usunięciu przyczyny powstałego urazu np. poprzez prawidłowe ustawienie miednicy, która może wpływać na uszkodzenie rozcięgna. Bez usunięcia przyczyny powstania obrazu i po rozpoczęciu normalnej aktywności, problem często powraca.

Ważne w leczeniu jest zmniejszenie lub zlikwidowanie obciążenia stopy, które wiąże się z zaprzestaniem biegania. Jednak wskazane jest uprawianie innych sportów na przykład pływanie, jazda na rowerze. Po zakończeniu leczenia powrót do biegania musi być wykonywany stopniowo. Wpierw wykorzystując 40% objętości biegowej, a co tydzień zwiększając ją o 10%.

Dodaj komentarz